Zink is een mineraal met talrijke functies in het lichaam. Het speelt een belangrijke rol in vele aspecten van het hormonale metabolisme . Ook is dit mineraal een onderdeel van de meeste enzymen die betrokken zijn bij DNA replicatie en reparatie en kan een zinktekort oorzaak zijn van COX-2 overexpressie. COX-2 overexpressie speelt o.a. een rol in ontstekingsziektes en kanker. Bij een langdurig zinktekort, dat vermoedelijk veel voorkomt maar moeilijk is vast te stellen, worden degeneratieziektes in de hand gewerkt. Zink is ook nodig voor een goed functionerende schildklier. Een trage schildklier kan veroorzaakt worden door een tekort aan dit mineraal. Vanwege deze functie  is zink nodig voor de groei en kan extra zink tijdens de zwangerschap het risico van een kind met te laag geboortegewicht verkleinen. Zink is betrokken bij verschillende aspecten van insulineproduktie en benutting. Diabetici scheiden meer zink uit dan anderen en hebben daarom ook meer nodig. Bij zowel type 1 als type 2 kan soms door extra zink het insulinegehalte verhoogd worden. Verder speelt zink een rol bij de vorming van collageen hetgeen van belang is bij snelle wondheling en bij de vorming en instandhouding van botten. Zink is ook erg belangrijk voor het immuunsysteem. Het is o.a. nodig voor de vorming van thymushormonen en voor  het vrijmaken van vit.A reserves uit de lever. Als onderdeel van o.a. S.O.D.Zn enzyme kan het ook dienst doen als antioxidant. Extra zink kan een laag testosterongehalte verhogen.

Fytinezuur (volkorenbrood en vlees­vervangende sojaprodukten) en alcohol be­lemmeren de opname van dit mineraal. Van belang is verder dat zink aanwezig is in transpiratie en sperma. Deficiëntie­verschijnselen zijn o.a. witte stippen op de nagels, een verminderd smaak- en reukvermogen en een grotere vatbaarheid voor infecties. Zowel zinkgluconaat (zink gebonden aan gluconzuur, een stof die het lichaam zelf ook maakt van glucose) als zinkcitraat (gebonden aan citroenzuur) worden beter opgenomen door het lichaam dan anorganische zinkzouten zoals zinkoxide en zinksulfaat.

Bij langdurige extra inname vanaf 50mg per dag kunnen nadelige bijwerkingen optreden zoals een verhoging van de cholesterolgehaltes en een groter risico op prostaatkanker.

 /p>